|
Monday, 11 July 2005 |
اگر شما در جدايی از همسرتان وظيفه نگهداری فرزندان را بعهده داريد از خود بپرسيد :
1- آيا من رابطه سالمی با بچه ها دارم و از آنها بعنوان سنگ صبور استفاده نمی کنم ؟
2- آيا از رابطه فرزندانم با پدرشان حمايت و پشتيبانی می کنم ؟
3- گفتگو و حل و فصل اختلافات با همسرم را دور از حضور بچه ها بانجام می رسانم ؟
4- آيا خشم و عصبانيت و بدگويی نسبت به همسرم را بپايان رسانيده ام ؟
5- آيا بچه ها را واسطه در روابط خود و همسر نمی کنم ؟
6- آيا بچه ها را اسباب گرفتن اطلاعات از ديگری نمی کنم ؟
7- آيا بطور ضمنی بچه ها را تحريک به پشتيبانی از خويش و جدايی از ديگری نمی نمايم ؟
8- آيا زندگی بچه ها به وضع ثابت ، مشخص و قابل اطمينان پيش می رود ؟
9- آيا با صميميت و حمايت کامل ، وقت کافی در اختيار بچه ها قرار می دهم ؟
10- آيا من وبچه ها با هم بی پرده ، گفتگو می کنيم ؟
11- آيا قوانين روشن و مقررات پا بر جايی بر زندگی فرزندان حکمفرماست ؟
12- آيا حداکثر سعی خودم را کرده ام که زندگی بچه ها تغييرات چندانی با گذشته نکرده باشد ؟
13- آيا شرايط زندگی ، بچه ها را وارد به قبول مسئوليتها ، و قوائد و نگرانی های بالاتر از سنشان نکرده ؟ ( که نبايد کرده باشد . )
14- آيا مشکلات اقتصادی را اسباب تلخکامی و محروميت بچه ها نمی کنم ؟
15-
آيا از ساير کمکهای اجتماعی و حمايتهای محيطی برای بچه ها بخوبی بهره می
گيرم ؟ ( از معلم ، خانواده ، فاميل ، دوستان ، تراپيست و غيره )
|
Today is
